Donderdag 22 maart 2012,

Ik ben nu iets langer dan een week weg en heb eindelijk een internetcafe gevonden!

Na lang vertraging veer verwarring en uiteindelijk een ander vliegtuig en gepland, ben ik toch in Thailand aangekomen! Donderdag avond om een uur of 6 's avonds was ik eindelijk in m'n hotel in Krabi, waar ik tot en met maandag ochtend ben gebleven. Vrijdag avond zijn we opstap geweest in Ao Nang met andere vrijwilligers van Projects Abroad en zondag ben ik in Ao Nang naar t strand gegaan!

Maandag ochtend vetrok ik naar Phuket, waar ik de komende 2 maanden zal blijven. Na een rit van ongeveer 4 uur in zo'n leuk Thais busjes kwam ik bij m'n gast gezin aan! Een erg lief Thais moslim gezien. Anders dan verwacht zijn veel mensen hier in Zuid-Thailand Moslim, dit betekent dat je niet in je korte broek en hempje naar buiten kan. Ook al is het rond de 35 graden je moet een broek tot over je enkels dragen, of een rok tot over je knieen en een shirt dat je decolote en schouders bedekt....

Dinsdag ben ik door de staff van projects abroad rond geleid in Phuket, niet dat ik er al iets van snap waar ik ben, maar dat maakt verder niet uit.

Gisteren ben ik voor t eerst begonnen met het vrijwilligers werk. Het is erg leuk en de kindjes zijn ook heel schattig op het feit na dat ze elkaar slaan en uitlachen. Het is een ontzettende chaos en de 'leraren' laten de kinderen gewoon hun gang gaan of geven de kinderen een tik als ze iets verkeerd doen. Of dit nou echt effectief is weet ik niet want naar gewoon 'nee' luisteren ze niet meer en ze worden er alleen maar agressiever van.... maar zo zal dat wel gewoon gaan in Thailand.

De opvang staat naast de gevangenis en is bedoeld voor kinderen waarvan een van de ouders, of beide vast zitten. Ergens deze maand gaan we ook een kijkje nemen in de gevangenis en de sloppenwijken.

Mijn taak is vooral de kinderen een beetje engels te leren door 's ochtend het alfabet, de maanden van het jaar, kleuren etc. te oevenen. Ook door met ze te spelen leren ze een beetje engels, omdat ze alleen maar enels met mij kunnen praten, want het Thais valt geen touw aan vast te knopen.

Ik moet nog wel een beetje wennen aan de wc's hier (gaten in de grond), het zingen voor de koning elke dag, schoenen uit doen voordat je naar binnen gaat, groeten met de 'wai en door te zeggen 'Sawadee', en me volgens de islamitische regels kleden....

foto's komen een andere keer wel.

xxx

Frouke

p.s. sorry voor mijn gebrekkige grammatica...